Od ilu lat dziecko może bawić się w poszukiwanie skarbu w domu?

Zestaw jest w trzech wersjach wiekowych: 4–6, 7–9 i 10–12 lat. Dziecko w wieku przedszkolnym poradzi sobie z łatwymi zagadkami, jeśli dorosły przeczyta je na głos, na przykład „Wkładasz je na nogi, gdy wychodzisz z domu. Zajrzyj do buta – i nie mów nic nikomu!”. Trudniejsze zagadki, w których trzeba się domyślić, o jaki przedmiot chodzi, lepiej pasują do dzieci z klas 1–6 albo do rodzeństwa, które rozwiązuje je razem.

Jak zrobić podchody w domu dla dzieci?

Wydrukuj karteczki z zagadkami, schowaj je po kolei tak, żeby każda prowadziła do następnej kryjówki, a ostatnią połóż przy skarbie. W odróżnieniu od podchodów na dworze nie trzeba rysować strzałek ani wychodzić z domu, bo trasę wyznaczają zagadki. Kolejność kryjówek zapisz sobie osobno, żeby móc podpowiedzieć, gdy dziecko utknie.

Ile zagadek wybrać na jedno poszukiwanie skarbu?

Na 20–30 minut wystarczy osiem do dwunastu zagadek. Jeśli zabawa ma wypełnić całe deszczowe popołudnie albo być atrakcją urodzin w domu, użyj wszystkich 26 i poprowadź trasę przez każdy pokój. W połowie można zrobić przerwę na kakao albo ciastko.

Czy w zabawie może brać udział kilkoro dzieci naraz?

Tak. Możesz podzielić dzieci na dwie drużyny i wydrukować dwa komplety karteczek, które zaczynają się w przeciwnych końcach mieszkania. Można też rozwiązywać zagadki po kolei, tak żeby każde dziecko odczytało swoją. Przy jednym dziecku dorosły może być pomocnikiem, który daje drobną podpowiedź, gdy trop się urywa.

Co zrobić, jeśli w mieszkaniu nie ma którejś kryjówki?

Zamień ją na podobne miejsce. Nie masz pufy? Schowaj karteczkę pod krzesłem. Nie chcesz zostawiać kartki w pralce? Połóż ją w szafce pod umywalką. Pilnuj tylko bezpieczeństwa: pralka zawsze wyłączona, doniczka lekka i stojąca nisko, przy telewizorze z dala od kabli, a ramka ze zdjęciem tylko z półki lub komody, nigdy ze ściany.

Czy na końcu musi być nagroda?

Nie musi. Dla większości dzieci najciekawsze jest samo szukanie kolejnej wskazówki. Jeśli chcesz coś schować na koniec, wystarczy naklejka, owoc albo drobiazg, albo wspólne „mamy to!” i uścisk.

Warsztat aktywności · Materiały do druku

Poszukiwanie skarbu w domu dla dzieci: 26 zagadek na deszczowy dzień

Za oknem jesienna szaruga, na spacer nikt nie ma ochoty, a klocki i kredki znudziły się jeszcze przed obiadem. Wtedy wystarczy kilka karteczek z zagadkami i zwykłe mieszkanie zamienia się w trasę poszukiwania skarbu: od poduszki w łóżku, przez but w przedpokoju, po chlebak w kuchni. Zestaw to 26 krótkich rymowanek i zagadek prowadzących do kryjówek, które ma niemal każde mieszkanie w bloku. Nie potrzeba piwnicy, ogrodu ani specjalnych rekwizytów. Drukujesz, tniesz, chowasz karteczki po kolei i dajesz dziecku pierwszą wskazówkę. Zabawa kończy się, gdy skarb się znajdzie.

Pobierz za darmo

Wybierz wiek dziecka, pobierz PDF w formacie A4 i wydrukuj, bez zakładania konta i logowania.

Wybierz wiek i pobierz PDF

7–9 lat 10–12 lat

Poznaj cyfrowy kalendarz rodzinny

Poszukiwanie skarbu w domu dla dzieci: 26 zagadek na deszczowy dzień — Zenframe

O tym arkuszu

Poszukiwanie skarbu przydaje się w dni, kiedy wyjście na dwór odpada: w deszczowe popołudnie, w czasie ferii zimowych, gdy za oknem plucha, albo gdy dziecko dochodzi do siebie po przeziębieniu i musi zostać w domu. Sprawdza się też na urodzinach w mieszkaniu, kiedy goście potrzebują zajęcia między tortem a przyjazdem rodziców. W świetlicy szkolnej w deszczowy dzień część kryjówek trzeba zamienić na szafki i półki w sali.

Podział na łatwe, średnie i trudne zagadki ułatwia zabawę z rodzeństwem w różnym wieku. Łatwą zagadkę, taką jak „Klocki, misie i autka mieszkają razem w koszu. Pogrzeb w koszu z zabawkami, bardzo cię proszę!”, młodsze dziecko rozwiąże, gdy dorosły przeczyta ją na głos. W trudnych nazwa przedmiotu nie pada wprost, na przykład „Nie ma ust, a śpiewa piosenki. Nie ma rąk, a gra raz głośno, raz cicho. Znajdź go i zajrzyj pod spód.” Takie zagadki dobrze dać starszemu rodzeństwu. Można też rozwiązywać wszystkie razem, a starsi pomagają młodszym.

Kryjówki dobrano z myślą o mieszkaniu w bloku: pralka stoi w łazience, czapki i kurtki wiszą w przedpokoju, a pieczywo leży w chlebaku. Jeśli którejś rzeczy nie masz, na przykład pufy, chlebaka albo regału z książkami, schowaj karteczkę w podobnym miejscu obok i powiedz dziecku, że tym razem wskazówka się przeprowadziła. Nie chodzi o dokładne miejsce, tylko o to, żeby dziecko chodziło po domu, rozglądało się i myślało o codziennych przedmiotach.

Zabawa przypomina podchody, które wiele osób pamięta z obozów i wycieczek, z tą różnicą, że trasa prowadzi przez pokoje zamiast przez las, a strzałki na ziemi zastępują rymowane karteczki. Gdy pogoda się poprawi, tę samą zasadę można przenieść na podwórko: zagadki zostają te same w formie, zmieniają się tylko kryjówki.

Co dostajesz

26 gotowych zagadek: 9 łatwych, 12 średnich i 5 trudnych
Kryjówki z typowego mieszkania: przedpokój, łazienka, kuchnia, duży pokój i sypialnia, bez piwnicy i ogrodu
Trzy wersje PDF w formacie A4, dla dzieci w wieku 4–6, 7–9 i 10–12 lat, gotowe do wydruku i pocięcia
Przy każdej zagadce opis kryjówki dla dorosłego, który chowa karteczki
Trasa dowolnej długości: 8, 15 albo wszystkie 26 karteczek, zależnie od tego, ile jest czasu

Jak korzystać z arkusza

Wydrukuj i potnij karteczki. Wybierz PDF dla wieku dziecka, wydrukuj go na kartkach A4 i potnij karteczki. Na krótką zabawę wystarczy osiem do dwunastu zagadek, a na całe popołudnie weź wszystkie 26. Jeśli bawi się rodzeństwo w różnym wieku, posegreguj karteczki według trudności.
Schowaj wskazówki w ustalonej kolejności. Gdy dzieci czekają w innym pokoju, rozłóż karteczki tak, żeby każda prowadziła do następnej kryjówki, a ostatnia do miejsca, w którym leży skarb. Kolejność zapisz sobie na osobnej kartce, na wypadek gdyby ktoś utknął. Pralka ma być wyłączona, doniczka lekka, a ramkę ze zdjęciem bierz tylko z półki lub komody, nie ze ściany.
Przeczytaj na głos pierwszą zagadkę. Pierwszą karteczkę przeczytaj głośno, żeby dziecko zrozumiało zasady, na przykład: „Co wieczór kładziesz na niej głowę do snu. Zajrzyj pod poduszkę – wskazówka czeka tu!”. Dalej dzieci idą same od pokoju do pokoju. Pomagaj, gdy słowa są trudne, ale samo miejsce niech znajdą bez podpowiedzi.
Zakończ przy skarbie. Ostatnia karteczka prowadzi do skarbu: naklejki, owocu albo drobiazgu, albo po prostu do wspólnej radości, że cała trasa jest rozwiązana. Po zabawie można porozmawiać, która zagadka była najtrudniejsza.

Najczęściej zadawane pytania

Od ilu lat dziecko może bawić się w poszukiwanie skarbu w domu?: Zestaw jest w trzech wersjach wiekowych: 4–6, 7–9 i 10–12 lat. Dziecko w wieku przedszkolnym poradzi sobie z łatwymi zagadkami, jeśli dorosły przeczyta je na głos, na przykład „Wkładasz je na nogi, gdy wychodzisz z domu. Zajrzyj do buta – i nie mów nic nikomu!”. Trudniejsze zagadki, w których trzeba się domyślić, o jaki przedmiot chodzi, lepiej pasują do dzieci z klas 1–6 albo do rodzeństwa, które rozwiązuje je razem.
Jak zrobić podchody w domu dla dzieci?: Wydrukuj karteczki z zagadkami, schowaj je po kolei tak, żeby każda prowadziła do następnej kryjówki, a ostatnią połóż przy skarbie. W odróżnieniu od podchodów na dworze nie trzeba rysować strzałek ani wychodzić z domu, bo trasę wyznaczają zagadki. Kolejność kryjówek zapisz sobie osobno, żeby móc podpowiedzieć, gdy dziecko utknie.
Ile zagadek wybrać na jedno poszukiwanie skarbu?: Na 20–30 minut wystarczy osiem do dwunastu zagadek. Jeśli zabawa ma wypełnić całe deszczowe popołudnie albo być atrakcją urodzin w domu, użyj wszystkich 26 i poprowadź trasę przez każdy pokój. W połowie można zrobić przerwę na kakao albo ciastko.
Czy w zabawie może brać udział kilkoro dzieci naraz?: Tak. Możesz podzielić dzieci na dwie drużyny i wydrukować dwa komplety karteczek, które zaczynają się w przeciwnych końcach mieszkania. Można też rozwiązywać zagadki po kolei, tak żeby każde dziecko odczytało swoją. Przy jednym dziecku dorosły może być pomocnikiem, który daje drobną podpowiedź, gdy trop się urywa.
Co zrobić, jeśli w mieszkaniu nie ma którejś kryjówki?: Zamień ją na podobne miejsce. Nie masz pufy? Schowaj karteczkę pod krzesłem. Nie chcesz zostawiać kartki w pralce? Połóż ją w szafce pod umywalką. Pilnuj tylko bezpieczeństwa: pralka zawsze wyłączona, doniczka lekka i stojąca nisko, przy telewizorze z dala od kabli, a ramka ze zdjęciem tylko z półki lub komody, nigdy ze ściany.
Czy na końcu musi być nagroda?: Nie musi. Dla większości dzieci najciekawsze jest samo szukanie kolejnej wskazówki. Jeśli chcesz coś schować na koniec, wystarczy naklejka, owoc albo drobiazg, albo wspólne „mamy to!” i uścisk.